Door velen wordt de natuur wordt als gegeven beschouwd, mensen onderschatten het belang ervan en hechten er daardoor ook weinig waarde aan. Daarom is het ook moeilijk om het begrip Duurzame Ontwikkeling duidelijk aan mensen uit te leggen. Er zijn vele definities maar deze spreekt mij toch het meest aan: “Duurzame Ontwikkeling is als we met de aarde omgaan alsof we het eeuwige leven hadden”.
Ik ben dan ook groot voorstander van goede natuur en milieu educatie beginnend vanaf de kleuterschool en opgenomen in de curricula van elke school. In het huidige onderwijs wordt hier vooralsnog te weinig aandacht aan besteed. Te weinig, maar volgens mij ook niet helemaal op de goede manier. Momenteel wordt het lesmateriaal over duurzame ontwikkeling in stukjes gehakt, terwijl al die stukjes eigenlijk aan elkaar zijn gerelateerd. Het smeltende ijs, de zeespiegelstijging, toename van ziekten (ook van diegenen waarvan we dachten ze allang overwonnen te hebben), misoogsten, uitstervende diersoorten, vluchtelingen en het grote aantal tropische stormen. Dit alles heeft met elkaar en het veranderende klimaat te maken. Bestaat een bos alleen uit bomen? Nee, een bos bestaat uit veel meer, en wij moeten voorkomen dat we ons blindstaren op die ene boom. Het behandelen van systemen en de uitleg van systeemtheorieën zou hier een houvast kunnen bieden. Houvast, zodat leerlingen en studenten beter inzicht krijgen in de wisselwerkingen en samenhang in deze sterk geglobaliseerde wereld. Goed doordachte theorieën op lokaal niveau hebben niet altijd het beoogde effect op grotere schaalniveaus en ga zo maar door.
Tevens hoop ik dat we snel op het punt aankomen waarbij de feiten, geschreven in o.a. verschillende IPCC rapporten, door iedereen uniform worden geaccepteerd. Dan kunnen we nu verder kunnen met het formuleren van concreet, consequent en lange termijn beleid in plaats van het blijven betwisten van de vorm. Dit zowel in Nederland, maar ook op Europees niveau en bij de Verenigde Naties.
En natuurlijk moeten en kunnen jongeren hier een grote rol in spelen. Jongerenparticipatie moet daarom uit het niveau van schijnvertoning en “smile and wave events” worden getild naar concrete en geïnstitutionaliseerde inspraak. Dat gevestigde organisaties hier niet altijd blij mee zijn is begrijpbaar. Maar gebleken is dat transities, één waar wij momenteel ook naar op zoek zijn, toch vaak aangezwengeld worden door de jongere generatie. In de transitie naar een duurzame samenleving is daarom bij uitstek een grote rol voor jongeren weggelegd. Wij zijn ten slotte de huidige en toekomstige consumenten, producenten en leiders.
Als VN jongerenvertegenwoordiger duurzame ontwikkeling zal ik me hiervoor met hart en ziel inzetten, maar zoals boven gezegd moet je kijken naar het groter geheel en heb ik hierboven slechts enkele onderwerpen aangestipt.
